Osoby, które cierpią na chorobę wrzodową, ulgę powinny sobie przynosić nie tylko unikaniem stresów, ale i właściwą dietą. Co jeść, gdy ma się wrzody? Jaka żywność pomoże w odbudowie błony śluzowej żołądka i dwunastnicy? Podpowiadamy!
Czym jest choroba wrzodowa
Aby odpowiedzieć na pytanie o to, jak powinna wyglądać dieta osoby borykającej się z chorobą wrzodową, warto poznać przyczyny jej występowania, objawy i sposoby leczenia. Dzięki temu w pełni zrozumie się, jak doniosłe znaczenie w procesie regeneracji organizmu wyniszczanego przez wrzody ma to, co się je i pije.
Choroba wrzodowa charakteryzuje się występowaniem wrzodów trawiennych, a więc ubytków śluzówki żołądka. Zdarza się, że nadżerki pojawiają się również w dwunastnicy, przez co dolegliwości obejmują szerszy obszar układu pokarmowego.
Najczęstszą przyczyną pojawienia się wrzodów jest zapalenie wywołane bakterią Helicobacter pylori. Do owrzodzenia żołądka może dojść również, gdy przewlekle stosuje się leki przeciwzapalne, przeciwbólowe lub przeciwgorączkowe. Powodem są także czynniki genetyczne, które predysponują niektóre osoby do rozwijania tej choroby niezależnie od stylu życia.
Do powstania nadżerek na błonie śluzowej żołądka może przyczynić się również palenie papierosów, nadmierne spożywanie alkoholu, chroniczny stres, jak i błędy w żywieniu. Przede wszystkim takie jak zbyt długie przerwy między posiłkami, a także spożywanie potraw sokopędnych, które intensywnie stymulują wydzielanie kwasu solnego.
Jak objawiają się wrzody żołądka? Przede wszystkim stałym bólem brzucha, któremu towarzyszy pieczenie. Silny ból pojawia się zwłaszcza w dołku podsercowym po 1-2 godzinach od spożycia posiłku, jak i pod prawym łukiem żebrowym 3-5 godzin po zjedzeniu. Zdarza się, że brzuch boli w nocy, a także na czczo. Pojawić się może niesmak w ustach, zgaga, czkawka, kwaśne lub gorzkie odbijanie, nudności i wymioty, wzdęcia, zaparcia na zmianę z biegunkami, spadek masy ciała. Dolegliwości te mogą występować z różnym nasileniem w zależności od zaawansowania choroby i lokalizacji wrzodów.
Dieta a wrzody
Oczywiście w leczeniu ważne jest zażywanie odpowiednich leków, ale nie tylko. W przypadku stosowania używek warto je odstawić. Ogromne znaczenie ma jednak dieta. Pomaga w poprawie szczelności ochronnej warstwy śluzu, która oddziela nabłonek żołądka od kwaśnego soku trawiennego, a także wspiera procesy regeneracyjne uszkodzonej tkanki.
W przypadku problemów z samodzielnym ułożeniem diety i wyrobieniem w sobie dobrych nawyków żywieniowych warto skorzystać z pomocy sanatoriów, które mają ją w swojej ofercie. Dzięki temu znacznie łatwiej jest przejść na nowy sposób żywienia, który pomoże zmniejszyć dolegliwości żołądkowe. Profesjonalna opieka dietetyczna oraz kontrolowane warunki pozwalają na skuteczniejsze wdrożenie zmian i monitorowanie ich efektów.
Przykładowo dietę w chorobie wrzodowej opracowano w Sanatorium Polanica, a o jej szczegółach można przeczytać na medicalsensus.pl/mikrobiotyka/dietetyka-medyczna/dieta-w-chorobie-wrzodowej.html. Dopasowywana jest do indywidualnych potrzeb klienta i wzbogacana o suplementy mikroskładnikami odżywczymi, w tym kompozycjami preparatów ziołowych. Więcej informacji można znaleźć na stronie, jednak warto zwrócić uwagę na oferowane biojogurty, które produkowane są w sanatorium według autorskiej receptury wspierającej odbudowę mikroflory jelitowej.
Co jeść w chorobie wrzodowej
A co jeść w chorobie wrzodowej? Przede wszystkim wskazane są drobne makarony pszenne, ryż, kasze, jasne, czerstwe pieczywo, płatki owsiane, ziemniaki. Z nabiału: twaróg, mleko słodkie do 2% tłuszczu, jaja gotowane na miękko lub w postaci omletów parowych. Można jeść tylko chude, gotowane mięso, ryby, wędliny o niskiej zawartości tłuszczu i bez ostrych przypraw. Jeśli chodzi o warzywa, to wszystkie za wyjątkiem kapustnych, cebuli, ogórków i szczawiu, które mogą drażnić uszkodzoną błonę śluzową. Unikać należy surowych i suszonych owoców, a jeść tylko gotowane lub pieczone, które są łatwiej strawne i mniej obciążają układ trawienny.
W diecie mogą się pojawić kisiele, galaretki, budynie mleczne oraz delikatne zupy kremowe na bazie warzyw. Pić można kawę zbożową, wodę niegazowaną, słabą herbatę – najlepiej zieloną lub ziołową o łagodnym działaniu. Należy unikać napojów gazowanych, mocnej kawy i herbaty, które intensywnie pobudzają wydzielanie soku żołądkowego.
Potrawy najlepiej by były gotowane w wodzie, na parze lub pieczone bez tłuszczu. Unikać należy smażenia, grillowania i pieczenia w wysokiej temperaturze, które tworzą substancje drażniące błonę śluzową. Ważna jest temperatura dania – nie powinno być ani za zimne, ani zbyt gorące. Skrajne temperatury mogą powodować przekrwienie błony śluzowej żołądka i nasilać dolegliwości bólowe. Optymalna temperatura posiłków to około 36-42 stopni Celsjusza.
Posiłki powinno się jeść często i regularnie, najlepiej 5-6 razy dziennie w niewielkich porcjach. Regularne dostarczanie pożywienia zapobiega nadmiernemu wydzielaniu kwasu solnego na czczo, a małe porcje nie obciążają mechanicznie żołądka. Ostatni posiłek należy spożyć na 2-3 godziny przed snem, aby uniknąć nocnych dolegliwości.
Warto pamiętać, że dokładne przeżuwanie pokarmów ułatwia trawienie i zmniejsza obciążenie żołądka. Jedzenie w spokoju, bez pośpiechu, pozwala na lepsze wymieszanie pokarmu ze śliną, co rozpoczyna proces trawienia już w jamie ustnej. Unikać należy również jedzenia w pozycji leżącej oraz nadmiernego nachylania się po posiłkach, co może sprzyjać refluksowi.
