Jelita są niezwykle ważną częścią naszego organizmu. To dzięki nim jest on regularnie oczyszczany, proces ten jednak może być znacznie zaburzony w momencie, kiedy przestajemy zwracać uwagę na to, co jemy i pochłaniamy produkty, które są dla nas szkodliwe. Jak zatem urozmaicić dietę, aby odżywiać się zgodnie z potrzebami naszego organizmu? Co wykluczyć, a co już dziś wpisać na listę obowiązkowych zakupów?
- Owoce i warzywa na oczyszczenie organizmu
- Produkty pszenne czy pełnoziarniste? Co lepsze dla zdrowia?
- Wpływ soli i cukru na jelita
- Oczyszczające działanie wody
Owoce i warzywa na oczyszczenie organizmu
Podstawą diety wspierającej pracę jelit są świeże warzywa i owoce oraz produkty organiczne, o czym piszą na http://www.skuteczneoczyszczanie.pl/detoks-czyli-jak-skutecznie-oczyscic-organizm-z-toksyn-cz-2/. W praktyce oznacza to wybór składników niepoddanych głębokiej obróbce przemysłowej, zachowujących naturalną strukturę komórkową i pełen skład substancji aktywnych biologicznie. Nieprzetworzone rośliny dostarczają enzymów trawiennych, które ułatwiają rozkład pokarmu i wspomagają perystaltykę jelitową. Mechanizm ten działa szczególnie sprawnie w obecności błonnika rozpuszczalnego i nierozpuszczalnego, którego najwięcej znajdziemy w surowych lub lekko gotowanych warzywach.
Unikać powinniśmy gotowych dań, które zachęcają nas szybkim przygotowaniem w piekarniku czy mikrofalówce. Produkty tego rodzaju przeważnie zawierają hydrolizowane białka, modyfikowane skrobie, konserwanty i emulgatory, które wydłużają czas pasażu przez jelito cienkie i grube, utrudniając naturalną ewakuację resztek pokarmowych. Dodatkowo potrawy konwencjonalne charakteryzują się brakiem aktywnych fitozwiązków i witamin — zostają w nich jedynie tłuszcze nasycone, proste węglowodany i sód. To typowy przykład kalorii pustych, które nie dostarczą substancji potrzebnych do regeneracji nabłonka jelitowego ani do pracy mikrobioty.
Produkty pszenne czy pełnoziarniste? Co lepsze dla zdrowia?
Wybierając się do sklepu i robiąc zapasy na następny tydzień, zwróćmy uwagę na to, aby w naszym koszyku nie znalazły się produkty z białej mąki. Rafinowany ziarno pozbawione jest warstw zewnętrznych, w których koncentrują się witaminy z grupy B, magnez, cynk i selen. Proces przemiału usuwa także otręby, przez co otrzymujemy wyłącznie endosperm — czystą skrobię o wysokim indeksie glikemicznym. Szybkie wchłanianie glukozy skutkuje gwałtownymi skokami insuliny, które mogą zaburzać gospodarkę lipidową i przyspieszać odkładanie się złogów w obwodowym układzie krwionośnym.
Postawmy zatem na ciemne pieczywo, ale także razowe makarony oraz brązowy ryż, który zachowuje warstwę aleuronową bogatą w tokotriole i kwas fitynowy. Warto również zaopatrzyć się w gruboziarniste kasze — jaglaną, gryczaną, jęczmienną — które dostarczają rezystentnej skrobi. Tego rodzaju węglowodan przechodzi przez jelito cienkie niestrawiony, a w jelicie grubym staje się substratem dla bakterii fermentujących, produkujących krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Maślan, propionian i octan obniżają pH środowiska jelitowego, hamując wzrost patogenów i wspomagając odnowę komórek nabłonka.
Wpływ soli i cukru na jelita
Nie od dziś wiadomo, że cukier uzależnia, nie dostarczając jednocześnie naszemu organizmowi żadnych substancji odżywczych, a wręcz będąc składnikiem o ujemnym bilansie metabolicznym. Jego spożycie uruchamia szlak nagrody w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do powtarzalnego sięgania po kolejne porcje. W kontekście jelit nadmiar sacharozy i fruktozy zmienia skład mikrobioty na korzyść szczepów fermentujących cukry proste — powstają produkty uboczne takie jak aldehydy i alkohole krótkolańcuchowe, które drażnią śluzówkę. Jeżeli mamy ciąg do słodyczy, warto powstrzymać go świeżymi lub suszonymi owocami albo własnoręcznie przygotowanymi ciastami na bazie mąki pełnoziarnistej i miodu. Miód zawiera enzymy, oligosacharydy i flawonoidy, które wspierają równowagę mikrobiologiczną w jelicie grubym.
Zapomnieć należy także o soli, która zatrzymuje wodę w organizmie, wpływając na osmotyczną równowagę płynów zewnątrzkomórkowych. Nadmiar chlorku sodu zwiększa objętość krwi krążącej, co podnosi obciążenie serca i sprzyja nadciśnieniu tętniczemu. W dłuższej perspektywie mechanizm ten może skutkować zawałem serca, osteoporozą, niewydolnością nerek, udarem mózgu lub cukrzycą typu 2. Zamiast soli warto używać przypraw naturalnych — kurkumy, imbiru, czarnego pieprzu, oregano — które oprócz właściwości smakowych dostarczają związków o działaniu przeciwzapalnym i przeciwutleniającym. Choć na początku potrawy wydawać nam się będą mdłe, po kilku dniach odkryjemy na nowo ich wyśmienity smak i zauważymy, że kubki smakowe stają się bardziej wrażliwe na subtelne nuansy.
Oczyszczające działanie wody
Wiemy doskonale, że nasz organizm składa się w większości z wody — około 60 procent masy ciała u dorosłego człowieka stanowi płyn wewnątrzkomórkowy i międzykomórkowy. Nie oznacza to jednak, że zasoby te są stałe i nie wymagają uzupełniania. Każdego dnia tracimy wodę przez oddychanie, pocenie się, wydalanie moczu i oddawanie stolca — łącznie nawet 2,5 litra. Dla dobra własnego ciała, jego zdrowia oraz znakomitego samopoczucia pić powinniśmy co najmniej dwa litry wody na dobę, a w przypadku wysiłku fizycznego lub podwyższonej temperatury otoczenia jeszcze więcej. Woda reguluje objętość treści pokarmowej w jelicie, zapobiega zagęszczaniu mas kałowych i ułatwia perystaltykę. Niedobór płynów prowadzi do zahartowania stolca, wydłużenia czasu pasażu i zwiększonego wchłaniania zwrotnego toksyn przez błonę śluzową okrężnicy.
Warto poza tym zacząć od niej dzień, dodając do szklanki lekko ciepłej wody kilka kropel cytryny. Kwas cytrynowy pobudza wydzielanie soków trawiennych, stymuluje ruchliwość pęcherzyka żółciowego i wspiera detoksykację wątrobową. Woda z cytryną aktywuje perystaltykę jelit już w pierwszych minutach po wypiciu, inicjując proces ewakuacji nagromadzonych resztek i preparując układ pokarmowy do przyjęcia śniadania. Regularne stosowanie tego rytuału poprawia pasaż jelitowy, zmniejsza uczucie wzdęcia i wspiera odnowę komórek nabłonka w całym przewodzie pokarmowym.
